'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
Een laatste groet aan Ger Zetsen
Collega, rots in de branding, en huisambassadeur
Soms zijn er collega’s die zó vanzelfsprekend onderdeel zijn van het team, dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat ze er op een dag niet meer zullen zijn. Ger Zetsen is zo iemand. Inmiddels is Ger begonnen aan zijn welverdiende pensioen. Het moment is misschien niet meer vers van de pers – maar dat maakt onze waardering er niet minder om. Sterker nog: het geeft ons de kans om in alle rust stil te staan bij wie Ger voor Solinso betekend heeft.
Van chaos naar structuur
Toen Ger in 2018 bij Solinso begon, bestond ons team uit… twee man. En ons magazijn uit vooral heel veel hoopjes spullen. Dat veranderde snel. Binnen de kortste keren stonden er stellingen, waren producten gelabeld, en werd er orde op zaken gesteld. Ineens hadden we een magazijn waar ze zelfs bij IKEA jaloers op zouden zijn.
Structuur. Overzicht. Rust. Dat bracht Ger. Maar dat niet alleen.
Meer dan collega
Ger was ook onze huis-ambassadeur. Niet in naam, maar in daden. Hij geloofde in ons product, en verkocht meerdere Mystiek-daken aan vrienden en familie. Zo werd een verjaardagsfeestje al snel een verkoopkans – of andersom.
Bovendien bracht Ger iets dat je niet in dozen kunt opslaan of in Excel kunt vangen: warmte. Verbondenheid. Humor. Een enorme betrokkenheid.
De mens achter de collega
Wie Ger een beetje kent, weet: hij is een familieman in hart en nieren. Vier kinderen, inmiddels meer dan tien kleinkinderen, een moeder van 95, én tijd voor werk, carnaval, tafeltennis, Bospop én zijn “renfiets”. Want als Ger fietst, dan gáát het ergens over.
Een van onze mooiste herinneringen samen is misschien wel die kerst in coronatijd. Geen restaurant open, maar Ger zei meteen: “Kom anders gewoon bij mich in de tuinkamer.” En zo zaten we daar, aan een Chinese rijsttafel, in zijn warme serre. Onvergetelijk.
Dank je wel, Ger
We gaan je missen. Niet omdat het magazijn weer rommelig wordt (dat hopen we niet!), maar omdat jouw rust, precisie en nuchtere houding onmisbaar aanvoelden. Je hoefde nooit op de voorgrond te treden, maar áls je wat zei, dan luisterde iedereen.
Dank je wel voor alles, Ger. Voor je inzet, je hartelijkheid, en vooral: voor wie je bent.
Geniet van je pensioen – van je familie, je feestjes, je kilometers op de renfiets… en hopelijk ook af en toe van gewoon lekker niks.
Op dich, Ger!
